ALICJA WYSOCKA – “Ślady istnienia malowane światłem” – wystawa malarstwa w Galerii MiGOK

Już 6 listopada o godzinie 18.00 startuje kolejna, niezwykle interesująca wystawa w Galerii MiGOK. Zaprezentujemy twórczość Alicji Wysockiej – poszukującej malarki, poetki oraz…. geneolożki.

Alicja Wysocka jest artystką malarką, której głównym obszarem twórczości jest malarstwo abstrakcyjne. Jej obrazy powstają z potrzeby poszukiwania własnego języka wypowiedzi, w którym kolor, linia, faktura i struktura stają się środkami wyrażania emocji, intuicji i indywidualnego doświadczenia.

W swojej twórczości artystka poszukuje relacji między ruchem a spokojem, intensywnością barw a wyciszeniem, spontanicznym gestem a świadomym budowaniem kompozycji. Szczególną rolę odgrywa linia, którą wykorzystuje jako środek kształtowania przestrzeni i nadawania obrazom rytmu. Istotne są dla niej również niedopowiedzenie, tajemnica i wieloznaczność, pozostawiające odbiorcy swobodę interpretacji.

Alicja Wysocka ukończyła w 1980 roku studia magisterskie na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach, na kierunku pedagogicznym, ze specjalnością praca kulturalno-oświatowa. Jej droga zawodowa od początku związana była z szeroko rozumianą kulturą i edukacją. Pracowała w placówkach kształcenia specjalnego i ośrodkach dla osób z niepełnosprawnościami w Ostrowi Mazowieckiej i Ostrołęce. Przez wiele lat pełniła funkcję dyrektorki Gminnego Ośrodka Kultury w Ostrowi Mazowieckiej. Prowadziła również własną działalność gospodarczą.

W późniejszym okresie, już na emeryturze, pracowała jako prywatna nauczycielka rysunku i malarstwa. Doświadczenie pedagogiczne oraz wieloletnia działalność w instytucjach kultury stanowią istotny kontekst jej drogi twórczej. Malarstwo jest dla niej przestrzenią osobistej wypowiedzi, niezależnych poszukiwań i nieustannego rozwijania własnego języka artystycznego.

Jej dorobek obejmuje ponad 1200 prac wykonanych w różnych technikach, w tym malarstwo, rysunek, grafikę i biżuterię artystyczną. Artystka prezentowała swoje prace na wystawach indywidualnych i zbiorowych, uczestniczyła w wydarzeniach artystycznych oraz plenerach. Wśród ważniejszych prezentacji znalazły się wystawy „Nowoczesność z tradycją” w Łęczycy (2016), „Świat w abstrakcji” w Łodzi (2017), „Malowane słowem i pędzlem” w Szczuczynie (2017), „Kolorowy świat Alicji Wysockiej” w Zgierzu (2017–2018) oraz „Próba dialogu palety z dłutem” w Łęczycy (2019). Uczestniczyła także w wystawach zbiorowych Związku Artystów Plastyków, prezentacjach regionalnych i wydarzeniach artystycznych. W 2022 roku brała udział w rodzinnej wystawie „Pokoleniowa Alchemia Sztuki” w Galerii Jatki w Ostrowi Mazowieckiej.

Równolegle z działalnością plastyczną Alicja Wysocka zajmuje się dokumentowaniem historii rodzinnych. Jest autorką dwóch monografii genealogicznych: „Szulborscy” oraz „Dzieje rodziny Załusków”. Publikacje te świadczą o jej zainteresowaniu przeszłością, losami kolejnych pokoleń i potrzebą zachowania pamięci o ludziach oraz ich doświadczeniach.

Malarstwo i praca nad historią rodzinną stanowią dwa odrębne, lecz dopełniające się obszary jej działalności. Łączy je uważność na ślady ludzkiego istnienia, emocje, pamięć i indywidualne historie. W malarstwie doświadczenia te zostają przetworzone w kolor, formę i strukturę, natomiast w monografiach utrwalone w dokumentach, opowieściach i zapisach przeszłości.

.

Twórczość Alicji Wysockiej jest świadectwem wieloletniej drogi, w której doświadczenie zawodowe, wrażliwość pedagogiczna, zainteresowanie historią i potrzeba artystycznej ekspresji tworzą osobistą, wielowymiarową wypowiedź. Malarstwo pozostaje jej przestrzenią wolności, intuicji i nieustannego odkrywania.

WYBRANE WYSTAWY I WYDARZENIA ARTYSTYCZNE:

2005

• Sierpień — wystawa rysunków w Galerii w Milanówku.
• Udział w Kiermaszu Artystycznym „Lato 2005” w Milanówku.

2016

• 21.05–17.06 — indywidualna wystawa grafiki, malarstwa i biżuterii „Nowoczesność z tradycją”, Dom Kultury w Łęczycy.
• Wrzesień — wystawa obrazów i rysunków, Centrum Kultury w Rzgowie.

2017

• 24.03–kwiecień — indywidualna wystawa obrazów i rysunków „Świat w abstrakcji”, Miejska Biblioteka Publiczna w Łodzi.

• 03.06–24.06 — indywidualna wystawa „Malowane słowem i pędzlem”, Centrum Kultury w Szczuczynie.
• 25.06–24.07 — indywidualna wystawa obrazów i rysunków, Biblioteka Publiczna w Andrzejewie.
• Sierpień — udział w wystawie zbiorowej w Galerii Sztuki w Zgierzu.
• Wrzesień — udział w Mixerze Regionalnym „Na wakacjach” w Łodzi.
• 08.12.2017–30.01.2018 — indywidualna wystawa „Kolorowy świat Alicji Wysockiej”, Galeria Sztuki Parku Kulturowego Miasto Tkaczy w Zgierzu.

2018

• 04–05.08 — udział w Mixerze Regionalnym „Na wakacjach” w Uniejowie.
• Sierpień — udział w plenerze rzeźbiarsko-malarskim Miasto Tkaczy w Zgierzu oraz wystawie poplenerowej.

2019

– 14.09–31.10 — indywidualna wystawa dorobku artystycznego „Próba dialogu palety z dłutem”, Dom Kultury w Łęczycy.

2020

• Coroczne prezentacje obrazów, rysunków i biżuterii podczas „Sobótki Świętojańskiej” w Sobótce.
• 05.03–27.03 — udział w jubileuszowej wystawie zbiorowej ZAP „Retrospekcje”, Spichlerz Muzeum Zamku Górków w Szamotułach.
• 05.07–21.07 — udział w wystawie zbiorowej członków Związku Artystów Plastyków, Muzeum Śremskie w Śremie.
• 02.08–29.08 — udział w wystawie zbiorowej „Sztuka to ciągłe jednanie się z życiem”, Galeria Jatki w Ostrowi Mazowieckiej.

.

WIERSZE artystki napisane do niektórych obrazów:

–

Własnym krokiem

Nie pytaj drogi, dokąd prowadzi,

 nie każ jej obietnic składać.

 Wystarczy, że pod stopą ziemia nie przestaje istnieć,

 a przed Tobą wciąż jest przestrzeń.

Idź.

Choć świat rozciąga się szeroko, 

choć niebo milczy nad głową, choć ślady, 

które zostawiasz, za chwilę zatrze wiatr.

Idź własnym krokiem.

Nie musisz być szybszy od innych,

 nie musisz znać końca wędrówki.

Nie każda droga jest odpowiedzią, 

nie każdy zakręt pomyłką.

Czasem trzeba odejść od śladów, 

które wydeptali przed nami, 

by usłyszeć pod stopami własne, jedyne brzmienie.

A kiedy staniesz na chwilę, 

pośród tej ciszy bez granic, spójrz za siebie.

To, co zostawiłeś, nie było straconym czasem.

To była Twoja droga.

I nikt nie mógł przejść jej za Ciebie.

–

STRUKTURA EMOCJI 

 Nie pytaj, jaki kolor ma tęsknota. 

Nie mieści się w błękicie, 

choć czasem właśnie nim przecina ciszę.

Nie pytaj, ile waży radość.

 Potrafi być ciężka jak kamień, a jednak unosić się nad wszystkim, co boli.

W nas nic nie jest osobne.

Czerwień pamięta dotyk, 

róż przechowuje niedopowiedziane,

 granat skrywa słowa, których nigdy nie odważyliśmy się wypowiedzieć.

A jasność? 

Jasność nie oznacza, że wszystko już się skończyło.

 Czasem jest tylko miejscem, w którym uczymy się oddychać.

Nakładamy na siebie kolejne warstwy:

 zdarzenia, twarze, pożegnania, 

chwile, które chciały zostać, i te, które musiały odejść.

Nic nie znika bez śladu.

Nawet to, co przykryte,

 nadal w nas pracuje, przesuwa granice, zmienia ciężar barw.

I może właśnie tak zbudowany jest człowiek –

 nie z porządku, nie z harmonii, 

lecz z tysięcy napięć, które mimo wszystko potrafią stworzyć całość. 

–

Letni brzask

Zanim dzień otworzy oczy,

światło dotyka ziemi opuszkami złota.

Błękit jeszcze śni, cień nie chce odejść,

 a cisza zbiera w sobie pierwsze drgnienia świata.

I nagle — nie wiadomo kiedy —

 jasność staje się oddechem, kolor nabiera ciepła,

 a to, co było ukryte, zaczyna istnieć.

Nie budź mnie jeszcze, świecie.

Pozwól mi przez chwilę

 być pomiędzy nocą a wszystkim, 

co może się wydarzyć.

–

Jednomyślni

Nie musimy mówić, 

by wiedzieć, że jesteśmy blisko.

Twój kolor przenika mój, 

moja cisza odnajduje się w twojej.

Nie jesteśmy tacy sami. 

I właśnie dlatego możemy tworzyć jedną przestrzeń.

W niej jest miejsce na każdy odcień,

 na odmienność, na obecność.

A kiedy światło przepływa między nami,

 na chwilę wszystko staje się wspólne.

–

Dwa żywioły

Jest we mnie ogień,

 który nie zna ciszy.

Jest w tobie błękit, 

który nie zna granic.

Spotykamy się na cienkiej linii światła 

– tam, gdzie żar dotyka chłodu,

 a spokój traci oddech.

Nie pytaj, kto z nas ustąpi.

Przecież nie po to świat rozpalił barwy,

 by jedna zgasła w ramionach drugiej.

Niech płonie. Niech wiruje. 

Niech zmienia kształt.

Bo czasem właśnie z tego, co niepodobne, rodzi się największa siła.

–

.

Wystawa potrwa do 30 listopada 2026 roku, zapraszamy do Galerii MiGOK codziennie (pn-pt) w godz. 8.00-16.00.